آناتومی مفصل ساده

مفاصل ساده مفاصلی هستند که در آن‌ها فقط دو سطح مفصلی یا استخوان به هم می‌رسند. بیشتر مفاصل ساده مفاصل متحرک هستند، اما برخی دیگر مفاصل غیر متحرک هستند. مفاصل ساده در سراسر بدن وجود دارد. آن‌ها در جمجمه، مهره‌ها، بازوها و پاها هستند. نمونه‌ای از آناتومی مفصل ساده یکی از مفاصل شانه است. مفصل گلنوهومرال  نام دارد درستی در جایی است که سر استخوان بازو با حفره گلنوئید کتف یا تیغه شانه بدن برخورد می‌کند. مثال دیگر مفصل ران است که در آن استخوان ران با استخوان لگن متصل می‌شوند.

قوز کمر با گوژپشتی، علایم تشخیص و روش های اصلاحی

آناتومی مفصل مرکب

مفاصل مرکب مفاصلی هستند که شامل سه یا چند استخوان یا سطح مفصلی هستند. یک مثال از مفصل مرکب، مفصل درگیر در شانه است. مفصل آکرومیوکلاویکولار محل برخورد آکرومیون، ترقوه و کتف است. مثال دیگری از مفصل مرکب، مفصل آرنج است که رادیوس و اولنا به استخوان بازو می‌رسند. از سه مفصل مختلف تشکیل شده است.

• رادیواولنار (Radioulnar): ایجاد حرکت بین رادیوس و اولنا ساعد.
• رادیو هومرال (Radio Humeral): حرکتی بین استخوان بازو و رادیوس ایجاد می‌کند.
• اولنوهومرال (Ulno Humeral) : ایجاد حرکت بین استخوان زند و استخوان بازو.

مفاصل پیچیده

مفاصل پیچیده شامل سه یا چند مفصل و یک دیسک مفصلی یا مینیسک هستند. جزو موارد پیچیده به شمار می‌روند  زیرا عناصر متعددی در آناتومی مفصل وجود دارد. یک مثال مهم از مفصل پیچیده، مفصل زانو است. مفصل زانو، استخوان ران، درشت نی، کشکک و منیسک را به هم متصل می‌کند. در این مفصل دو مفصل وجود دارد.

تیبیوفمورال، جایی که استخوان درشت نی و استخوان ران به هم می‌رسند، و پاتلوفمورال که در آن کشکک و استخوان ران به هم وصل می‌شوند، وجود دارد. یک منیسک به سمت داخل زانو و یکی در خارج زانو وجود دارد. آن‌ها برای جذب ضربه در حین راه رفتن و دویدن و افزایش سطح در انتهای استخوان درشت نی عمل می‌کنند.

دیسک گردن چیست؟ علائم و روش‌های درمان کاربردی

عملکرد مفاصل

مفاصل اتصالات متحرک بین دو استخوان هستند. هر مفصل از سطوح استخوان‌های درگیر، یک حفره مفصلی و یک کپسول مفصلی تشکیل شده است. سطوح مفصلی استخوان‌ها با لایه‌ای از غضروف پوشیده شده است. این لایه بین 0.2 تا 0.5 میلی‌متر ضخامت دارد و روی کاسه زانو تا 6 میلی‌متر ضخامت دارد. این یک سطح صاف برای جلوگیری از سایش بیش از حد استخوان‌های مفصل به یک‌دیگر مفید است. غضروف فشار موجود در مفصل را به استخوان زیر آن منتقل می‌کند. این امر به ویژه در مفاصلی که بارهای سنگین‌تری را تحمل می‌کنند، مانند مفاصل لگن یا زانو، اهمیت دارد.

کپسول‌های محافظ مفصلی

سطوح مفصل با فضای بسیار نازکی از هم جدا می‌شوند. کپسول مفصلی، مفصل را از بیرون هوادهی می‌کند. فضایی که ایجاد می‌شود، حفره مفصلی (یا حفره سینوویال) نامیده می‌شود. کپسول مفصلی دارای یک لایه داخلی و یک لایه بیرونی است. در لایه داخلی رگ‌های خونی و اعصاب وجود دارد. اعصاب اطلاعاتی را درباره موقعیتی که مفصل در آن قرار دارد منتقل می‌کند و سیگنال‌های درد را به مغز می‌فرستد.

لایه بیرونی کپسول مفصلی از بافت فیبری سفت تشکیل شده است. اگر مفصل برای مدت طولانی بی حرکت باشد و بی حرکت بماند، این الیاف ممکن است کوتاه‌تر شوند و کپسول مفصل کوچک می‌شود و مفصل دیگر به اندازه قبل، قابل حرکت نیست. به همین دلیل است که انجام تمرینات حرکتی برای حفظ حرکت مفاصل پس از آسیب یا زمانی که برای مدت طولانی‌تری در رختخواب هستید، بسیار مهم شمرده می‌شود.

جهت حرکت و انعطاف پذیری

جهتی که یک مفصل می‌تواند در آن حرکت کند با شکل سطوح مفصلی و ماهیچه‌ها یا رباط‌های اطراف تعیین می‌شود. این‌که یک مفصل تا چه اندازه می‌تواند گسترش یابد به عضلات، بافت نرم، رباط‌ها یا استخوان‌های اطراف آن نیز بستگی دارد.

به عنوان مثال، زانو را فقط می‌توان تا یک نقطه خاص خم کرد زیرا پس از آن پشت ران و ساق پا به یک‌دیگر فشار می‌آورند. مثال دیگر مفصل ران است: در اینجا ساق فقط تا یک نقطه معین به عقب می‌تواند حرکت کند، زیرا یک رباط ثابت در کشاله ران مانع از حرکت بیشتر آن می‌شود. با انجام حرکات کششی می‌توان انعطاف برخی مفاصل را بهبود بخشید. انعطاف پذیری کلی شما نیز بر اساس اندام، سن، سطح آمادگی جسمانی و سایر عوامل فردی تعیین می شود.